جلسه انجمن بهار نارنج مورخ 98/3/28


گزارش جلسه انجمن ادبی بهار نارنج سه شنبه 28خرداد ماه 98

سه شنبه مورخ28 خرداد ماه جلسه انجمن ادبی بهار نارنج برگزار گردید.  برنامه انجمن بهار نارنج طبق رسم دیرین با خوانش غزلی از حافظ آغاز شد و استاد زیانی غزل شماره 70دیوان حافظ را شرح دادند.

مردم دیده ی ما جز به رُخَت ناظر نیست                ***                      دل سرگشته ی ما غیر تو را ذاکر نیست
اشکم احرام طواف حرمت می بندد                       ***                      گرچه از خون دل ریش دمی طاهر نیست
بسته ی دام و قفس باد چو مرغ وحشی               ***                     طایر سدره اگر در طلبت طایر نیست
عاشق مفلس اگر قلب و دلش کرد نثار                  ***                     مکُنش عیب که بر نقد روان قادر نیست
عاقبت دست بدان سر و بلندش برسد                  ***                     هر که را در طلبت همت او قاصر نیست
از روان بخشی عیسی نزنم دم هرگز                    ***                     زانکه در روح فزایی چو لبت ماهر نیست
من که در آتش سودای تو آهی نزنم                     ***                     کی توان گفت که بر داغ دلم صابر نیست
روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم                        ***                     که پریشانی این سلسله را آخر نیست
سر پیوند تو تنها نه دل حافظ راست                     ***                    کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست

در ادامه برنامه شاعران عضو انجمن ،سرکار خانم گلستانی احمد شاملو را به حضار معرفی کرده و از اشعار ایشان چند بیت خواندند.

احمد شاملو (۲۱ آذر ۱۳۰۴–۲ مرداد ۱۳۷۹) متخلص به الف. بامداد یا الف. صبح، شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم، فرهنگ‌نویس و از دبیران کانون نویسندگان ایران پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود. شاملو تحصیلات کلاسیک نامرتبی داشت؛ زیرا پدرش افسر ارتش بود و پیوسته از این شهر به آن شهر اعزام می‌شد و از همین روی، خانواده اش هرگز نتوانستند برای مدتی طولانی جایی ماندگار شوند. زندانی شدنش در سال ۱۳۲۲ به سبب فعالیت‌های سیاسی، پایانِ همان تحصیلات نامرتب را رقم می‌زند.

شهرت اصلی شاملو به خاطر نوآوری در شعر معاصر فارسی و سرودن گونه‌ای شعر است که با نام شعر سپید یا شعر شاملویی که هم‌اکنون یکی از مهم‌ترین قالب‌های شعری مورد استفاده ایران به‌شمار می‌رود و تقلیدی است از شعر سپید فرانسوی، شعر منثور شناخته می‌شود. شاملو که هر شاعر آرمانگرا را در نهایت امر یک آنارشیست تام و تمام می‌انگاشت،در سال ۱۳۲۵ با نیما یوشیج ملاقات کرد و تحت تأثیر او به شعر نیمایی روی آورد؛ اما نخستین بار در شعر «تا شکوفهٔ سرخ یک پیراهن» که در سال ۱۳۲۹ با نام «شعر سفید غفران» منتشر شد وزن را رها کرد و به صورت پیشرو سبک نویی را در شعر معاصر فارسی شکل داد. شاملو علاوه بر شعر، فعالیت‌هایی مطبوعاتی، پژوهشی و ترجمه‌هایی شناخته‌شده دارد. مجموعهٔ کتاب کوچه او بزرگ‌ترین اثر پژوهشی در باب فرهنگ عامه مردم ایران می‌باشد آثار وی به زبان‌های: سوئدی، انگلیسی، ژاپنی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی، روسی، ارمنی، هلندی، رومانیایی، فنلاندی، کردی و ترکی ترجمه شده‌اند. شاملو از سال ۱۳۳۱ به مدت دو سال، مشاور فرهنگی سفارت مجارستان بود.

نخستین شب شعر بزرگ ایران در سال ۱۳۴۷، از سوی وابسته فرهنگی سفارت آلمان در تهران برای احمد شاملو ترتیب داده شد.

احمد شاملو پس از تحمل سال‌ها رنج و بیماری، در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۷۹ درگذشت و پیکرش در امامزاده طاهر کرج به خاک سپرده شده‌است. عشق، آزادی و انسان‌گرایی، از ویژگی‌های آشکار سروده‌های شاملو هستند.

در ادامه برنامه شاعران اعضاء انجمن اشعار خود را ارائه دادند و حضار و اساتید نظرات خود را در مورد اشعار ارائه شده بیان کردند.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

53 + = 56